دغدغه های جواد برزکار مربی جوان و با سابقه فوتبال کشور از

بی توجهی مسولان شهرستان جویبار به فوتبال پایه؛

فراوانــی گلایـه هـا قحطی گـوش شنوا 

با آرزوئی وصف ناشدنی و با جیبهای خالی در تستهای مختلف تیمهای ورزشی کشور حضور می یافت و در برخی از تیم ها نیز پذیرفته می شد ولی نداشتن هزینه های اولیه اقامت و نداشتن تغذیه مناسب مانع از ادامه فعالیتش می شد و باز دست از پا درازتر بازمی گشت .

شور و اشتیاق بازی در تیم حرفه ای کماکان ادامه داشت تا به خدمت سربازی رفت و زمانی که برگشت آن شور و حرارتی که در فوتبال داشت را تقریبا از دست داده بود. به گفته خودش در 20 سالگی بعلت مشکلات معیشتی و گاها تنگدستی مجبور شد بازی کردن در فوتبال حرفه ای را به باد فراموشی بسپارد و خودش اهرمی باشد برای بالا کشیدن نوجوانان و نونهالان فوتبال پایه تا آنان را در حد توان به سمت سکوی ترقی هدایت کند.

نام او جواد برزکار است ، قطعا این نام را در کادر فنی نساجی ، گل گهر سیرجان ، نفت مسجد سلیمان ، استقلال تهران و .... شنیده اید، جواد برزکار بعد از کنارگیری از دنیای فوتبال حرفه ای بعنوان بازیکن ، حالا اقبال خود را در کنار دوست ورزشکارش که تقریبا سرنوشتی مشابه داشت آزمود و مدرسه فوتبال شهروند جویبار را با دهها فوتبال دوست نوجوان و نونهال آغاز کردند.

با انتخاب محمود فکری بعنوان سرمربی نساجی قائمشهر در ترکیب کادر فنی بعنوان مربی و دستیار فکری نقش آفرینی کرد و از آن پس شاهین اقبال بر روی شانه هایش نشست و هر کجا که حاج محمود فکری بعنوان سرمربی انتخاب می شد جواد برزکار هم بعنوان ترکیب اصلی مربیان باشگاه درکنارش بود. از نساجی تا نفت مسجد سلیمان ، از شاهین بوشهر تا گل گهر سیرجان ، از پارس تهران تا استقلال تهران....

جواد با حضور در کنار محمود فکری روز به روز  بر اندوخته های تجربی اش افزوده شد و به مربی قابل و چهره ای آشنا در  فوتبال کشور مبدل شد.  در ادامه گفتگوی مصداق شمال را با جواد برزکار مربی با تجربه فوتبال مازندران و کشور را می خوانید؛

این چهره جوان و جویای نام که با همه جوانی اش شکستگی و موهای سفیدش خبر از رنج ها و مرارت های بسیار می دهد در گفتگو با ما چنین گفت : خودم در سن 20 سالگی بخاطر یکسری از مسائل خانوادگی ، معیشتی و گاها تنگدستی ، ورزشی که برای بدست آوردنش تلاش بسیاری کردم و رسیدن به قله های ترقی تنها هدف آن دورانم بود را کنار گذاشتم و شاید مشکلات مالی بیشتر بهانه ای برای تسکین درد خودم باشد اما عدیده ترین دلیل کناره گیری من در آن مقطع زمانی بی توجهی مسئولین شهری بود .

جواد برزکار ادامه داد : متاسفانه این مسله از 20 سال قبل تاکنون همچنان در حال اتفاق افتادن است و گلایه ورزشکاران همچنان بر قرار و هیچ گوش شنوائی در کار نیست .

وی با ابراز تاسف اعلام کرد : تنها چیزی که از بیست سال پیش تغیر کرده پوست ماست که در مقابل ناملایمتی ها و بی توجهی های مسولان کلفت تر شده و کارشکنی مسولان در توجه به ورزشکاران چندان اثری برما نمی گذارد.

گلایه ای دارم از همه مسئولین شهرم ازهمه آنها ، زمانی که یک ورزشکار به قهرمانی رسید دیگر نیازی به آن توجه  یا حمایت مالی توسط مسولان شهرستانی ندارد ، او زمانی نیاز داشت که بخاطر نداشتن باشگاه مناسب بدنسازی لب ساحل با پای برهنه می دوید و بجای وزنه زدن کنده های قطور درختان را بلند میکرد،آن زمان نیاز به حمایت داشت نه اینکه بعد از قهرمانی فقط برای گرفتن عکس یادگاری در کنارش شعار حمایت سردهید .

مربی تیمهای نساجی قائمشهر همچنین با طرح سوالی از مسئولین ادامه داد : به نظر شما کسی که قهرمان جهان یا المپیک شد ، فقط طلای دور گردنش میلیونها تومان قیمت دارد ، پول 10 میلیون یا 20 میلیون این مسئول محلی  چه دردی از او دوا می کند.

او به آن چیزی که می خواست رسید ، شاید خیلی از حسن یزدانی ها ، خیلی از محمود فکری ها ، خیلی از شهاب کردان ها و مهدی حاجی زاده هائی در این شهر وجود دارند که بخاطر عدم توجه مسئولین و نداشتن توان مناسب اقتصادی در همان سنین نوجوانی از ورزش کناره گیری می کنند و این شهر که می توانست افتخارات بیشتری با همان بچه ها کسب کند از داشتن قهرمانان دیگر محروم ماند . خیلی از استعدادهای ما از بین رفته و در حال از بین رفتن هستند.

جواد برزکار در ادامه اظهار کرد : من خواهشم از مسئولین این است که بیایند در کنار جوانان و نوجوانان ورزش پایه همانانی که هنوز طعم مسابقات و قهرمانی را نچشیدند در کنار آنها بایستند و با گرفتن عکس یادگاری امید را در دلشان زنده کنند ، قوت قلبی باشند برای فتح قله های ترقی. به آنها کمک کنند. وگرنه کسی که در سختی های بسار تک و تنها پیش رفته و به قهرمانی رسیدو مدال طلا بر گردنش آویخته شد هیچ نیازی ندارد که مسئولی شهرستانی در کنارش قرار بگیرد و  عکس یادگاری بگیرد . این عکس یادگاری باید در کنار نوجوان و نونهالی باشد که با هزار امید و سختی پله های ترقی را طی می کنند.

مربی دارای درجه D آسیا در خاتمه مطرح کرد : انشاالله که این اتفاق بیافتد ، البته من تاکیدم فقط روی ورزش فوتبال نیست ، همه رشته ها ، رزمی ، کشتی ، والیبال ، بسکتبال همه ی ورزشها بروند با مدیرانشان صحبت کنند با مربیان صحبت داشته باشند چند تا استعداد را شناسائی کنند ، روی آنها سرمایه گذاری کنند و از پایه به آنان در مسیر رشد و ترقی کمک کنند ./